Op Rent-a-friend.com kun je (ook in Nederland) een vriend of vriendin inhuren – niet voor seks overigens. Je betaalt iemand een uurtarief (10-20 euro) waarna zij of hij jou de stad laat zien, meeneemt naar een disco of andersom: als gezelschapsdame of -heer meegaat naar de bruiloft van je broer of je ouders met een bezoek vereert. Ook kun je worden geïntroduceerd in het persoonlijke vriendennetwerk; sommige freelancers op Rent-a-friend bieden dit expliciet aan.

Vooral dit laatste lijkt me toch wat ongemakkelijk. Dat de ingehuurde vriend fungeert als een stadsgids of tolk kun je nog plaatsen. Het komt overeen met de begeleiding van een personal coach, waarbij het draait om de persoon van de klant. Wanneer je echter iemand inhuurt die jou toelaat tot zijn vrienden- of familiekring is er geen sprake van gastvrijheid, maar van een betaalde dienst. De vriendelijke ontvangst die je ten deel valt kan nooit los gezien worden van de commerciële bijbedoelingen. Ook al wordt met stelligheid het tegendeel beweerd.

Anders dan bij de persoonlijke dienstverlening draait het niet om de persoon van de klant, maar om de persoon van de aanbieder. De anonieme klant wordt toegelaten tot het sociale, culturele en intieme kapitaal van de instant-vriend. Omdat we vriendschap (tot op heden) opvatten vanuit een ander relationeel model, blijft deze service ‘vreemd’ overkomen. Ook wanneer we het woord ‘vriend’ in Rent-a-friend niet al te letterlijk nemen, blijft gastvrijheid iets wat wordt gegeven en wat niet kan worden gekocht. Het is gebaseerd op wederzijdse sympathie. Voor een vriendendienst hoef je dan ook niet te betalen. Hooguit moet je zorgen voor een tegenprestatie zodat je niet meer ‘in het krijt’ staat.

The post Huur een vriend appeared first on SjaakVane.nl.

Het eerste concept is dat van de Communal Sharing (CS) – het belangeloos delen met de leden van de groep. Ieder groepslid heeft hierbij gelijke toegang tot de hulpbronnen. Denk hierbij aan een gezinsmaaltijd; ieder neemt wat hij nodig heeft, zonder dat een tegenprestatie wordt verwacht. Het opruimen na afloop is eveneens een gemeenschappelijke taak. De groep ontleent zijn identiteit aan gezamenlijke kenmerken. Welke dat zijn kan verschillen. Bloedverwanten, lotgenoten, fanclubs, schoolkameraden of leeftijdsgenoten, zijn voorbeelden hiervan. Gezamenlijk neemt men een bepaalde taak op de schouders.

Het is het idee van het keukentafeloverleg, kenmerkend voor de boerderij waar het werk een gezinsaangelegenheid is (of was) waarbij ieder doet wat ie kan.
Een recent voorbeeld is het gratis delen van informatie, via Wikipedia of Open Source Software, zoals het populaire WordPress. Over de hele wereld werken vrijwilligers belangeloos aan dergelijke projecten. De informatie op het World Wide Web moet voor iedereen toegankelijk zijn, is hun ideaal. Het internet is van ons allemaal.

The post Communal Sharing appeared first on SjaakVane.nl.